Ne zaman sabıkalı olunur ve bu Führungszeugnis'te yazar mı?

Ne zaman sabıkalı olunduğu sorusu ile bunu kimin öğrendiği sorusunun cevapları farklıdır. Sicil anlamında sabıkalılık, kesinleşmiş mahkûmiyetle doğar. Buna karşılık bir Führungszeugnis isteyen işveren için mahkûmiyet, ancak § 32 Abs. 2 BZRG'deki istisnalardan biri uygulanmıyorsa görünür hâle gelir.

Uygulamada en önemli istisna bakımından belirleyici olan, gün karşılığı sayısıdır, para tutarı değil. Adli para cezası § 40 Abs. 1 StGB uyarınca gün karşılığı olarak verilir; en az beş, kanun başka bir şey öngörmüyorsa en çok 360 tam gün karşılığıdır. Bir günün tutarı § 40 Abs. 2 StGB uyarınca en az bir, en çok 30.000 avro olarak belirlenir. § 32 Abs. 2 Nr. 5 BZRG için yalnızca sayı önemlidir: 90 gün karşılığından fazla olmaması. Gün karşılığının 15 avro mu yoksa 300 avro mu olduğu bunu değiştirmez.

Aynı bendin, günlük hayatta çoğu kez gözden kaçan ikinci bir hâli vardır: Sicilde başka bir ceza kayıtlı değilse, üç ayı aşmayan bir hapis cezası veya Strafarrest de Führungszeugnis'e alınmaz. Yani kısa süreli bir hapis cezası, istisnayı baştan dışlamaz.

İki sınırlama önemlidir. Birincisi, istisna yalnızca sicilde başka bir ceza kayıtlı değilse uygulanır. İkinci bir mahkûmiyet eklenirse, birincisi de Führungszeugnis'te görünebilir. İkincisi, § 32 Abs. 1 Satz 2 BZRG, ikinci fıkranın 3 ile 9 arasındaki bentlerindeki istisnaların, §§ 174 bis 180 oder 182 StGB uyarınca bir suçtan verilen mahkûmiyetlerde uygulanmayacağını belirler.

Burada da iki süre yan yana işler ve bunlar aynı uzunlukta değildir.

Birinci süre Führungszeugnis'i ilgilendirir. § 34 Abs. 1 BZRG uyarınca, dolmasından sonra bir mahkûmiyetin artık Führungszeugnis'e alınmadığı süre, 1 numaralı bent hâllerinde üç yıl, 2 numaralı bent hâllerinde on yıl ve diğer hâllerde beş yıldır. § 34 Abs. 3 Satz 1 BZRG uyarınca bu süre, hapis cezasının, Strafarrest'in veya çocuk cezasının süresi kadar uzar; ancak yalnızca birinci fıkranın 1 numaralı bendinin d harfi ile 2 ve 3 numaralı bent hâllerinde. Birinci fıkranın diğer hâlleri için, örneğin adli para cezası için, bu uzama geçerli değildir.

İkinci süre, sicilin kendisindeki silinmeyi ilgilendirir. Bu, § 46 BZRG'de düzenlenmiştir. § 46 Abs. 1 Nr. 1 Buchstabe a BZRG uyarınca, sicilde hapis cezası, Strafarrest ve çocuk cezası kayıtlı değilse, 90 gün karşılığını aşmayan adli para cezası mahkûmiyetlerinde silinme süresi beş yıldır. § 46 Abs. 1 BZRG'nin diğer hâlleri için kanun daha uzun süreler öngörür: hâl grubuna göre 10, 15 veya 20 yıl. Mahkûmiyetlere ilişkin kayıtlar sürenin dolmasından sonra silinir (§ 45 Abs. 1 BZRG). Uygulamada § 45 Abs. 2 BZRG önem taşır: Silinmesi gereken bir kayıt, silinme koşullarının oluşmasından bir yıl sonra sicilden çıkarılır ve bu süre içinde kayıt hakkında yalnızca ilgili kişiye bilgi verilebilir.

Kayıt silinmişse veya silinmesi gerekiyorsa, § 51 Abs. 1 BZRG'deki kullanma yasağı devreye girer: Fiil ve mahkûmiyet, ilgili kişiye hukuki ilişkilerde artık ileri sürülemez ve onun aleyhine kullanılamaz. Burada hükmün sözü önemlidir. Koruma, silinme koşullarının oluşmasıyla başlar; kaydın bir yılın dolmasından sonra sicilden fiilen çıkarılmasıyla değil. Üçüncü kişilerin hakları, kanuni hukuki sonuçlar ve daha önce verilmiş kararlar bundan etkilenmez (§ 51 Abs. 2 BZRG).

Bir işlemin durdurulması bir mahkûmiyet değildir. § 4 BZRG kaydı, cezaya hükmeden veya orada sayılan diğer sonuçlardan birini içeren kesinleşmiş bir karara bağlar. Para ödemesi karşılığında durdurmanın sicil durumunda bir değişiklik yapıp yapmadığını merak eden kişi, ayrıntıları § 153a StPO uyarınca işlemin durdurulmasına ilişkin rehberimizde bulur.

Çocuklar ve genç yetişkinler bakımından özellikler geçerlidir. Bundesamt für Justiz merkezî sicilin yanında bir Erziehungsregister tutar (§ 1 Abs. 1 BZRG); bunun tutulmasında, §§ 60 bis 64 BZRG başka bir şey belirlemediği ölçüde, § 59 BZRG uyarınca İkinci Bölüm hükümleri geçerlidir. Oraya nelerin kaydedileceğini § 60 BZRG düzenler; özellikle Çocuk Mahkemeleri Kanunu uyarınca verilen tedbirler. Çocuk cezasına mahkûmiyetler için § 97 Abs. 1 JGG, çocuk hâkiminin, hükümlünün kusursuz davranışıyla dürüst bir insan olduğunu gösterdiği kanaatine varması hâlinde ceza lekesinin kaldırıldığına karar verebilmesi imkânını öngörür.