§ 153a StPO uyarınca para ödemesi karşılığında Einstellung: onayın anlamı

§ 153a StPO yalnızca onayla işler. Staatsanwaltschaft'ın buna ihtiyacı vardır, mahkemenin de onay vermesi gerekir. Hakkında suçlama yöneltilen kişi böylece, işlemi belirli bir yöne sokan bir beyanda bulunur: İşlem sona erer, ama beraatle sona ermez.

Tartı tam da buradadır. Para ödemesi karşılığında bir Einstellung'u kabul eden kişi, işlem bakımından güvenlik satın alır. Reddeden kişi beraat imkânını açık tutar ve bunun karşılığında kamu davası açılabilmesini göze alır. Hangi tarafın daha ağır bastığı delillere, isnada, mesleki sonuçlara ve kişinin kendi dayanma gücüne bağlıdır. Bunun genel bir cevabı yoktur.

Staatsanwaltschaft, yerine getirilmesi için bir süre belirler. Bu süre § 153a Abs. 1 StPO uyarınca, ikinci cümlenin 1 ile 3, 5 ve 7 numaralı bent hâllerinde en çok altı ay, ikinci cümlenin 4, 6 ve 8 numaralı bent hâllerinde en çok bir yıldır. Süre sonradan bir kez üç ay uzatılabilir.

Süre, uygulamada en önemli noktadır. Geçici durdurma ancak yükümlülük yerine getirildiğinde kesinleşir. Tutarı geç ya da yanlış hesaba gönderen kişi, işlemin devam etmesi riskini alır. Ödeme belgeleri saklanmalıdır.

Bu cümle, onayın neden iyi düşünülmesi gerektiğinin sebebidir.

Bir Einstellung mahkûmiyet değildir. Bundeszentralregister'e (federal merkezî sicil) § 4 BZRG uyarınca, bir mahkemenin cezaya hükmettiği veya orada sayılan diğer sonuçlardan birine karar verdiği kesinleşmiş kararlar kaydedilir. § 153a StPO uyarınca bir Einstellung bunlara dâhil değildir. Bunun Führungszeugnis'e (sicilin bir bölümünü gösteren resmî belge) nasıl yansıdığını merak eden kişi, ayrıntıları ne zaman sabıkalı olunduğuna ilişkin rehberimizde bulur; kendini sabıkasız olarak nitelendirme hakkı § 53 Abs. 1 Nr. 1 BZRG'ye göre belirlenir.

Ancak bir Einstellung beraat de değildir. Kayıt, Staatsanwaltschaft'ın dosyasında kalır. Belirli meslek grupları, meslek hukukuna ilişkin işlemler, güvenilirlik incelemeleri ve oturma hukukuna ilişkin sorular bakımından bu fark önemli olabilir. Böyle bir alanda çalışan ya da vatandaşlığa geçmeyi veya bir oturma izni almayı hedefleyen kişi, sonuçları onay vermeden önce açıklığa kavuşturmalıdır, sonrasında değil.

Burada yaygın bir yanılgı vardır. § 467 Abs. 1 StPO uyarınca beraat, davanın açılmaması veya durdurma hâllerinde devlet hazinesinin masrafları ile hakkında dava açılmış kişinin zorunlu giderleri devlet hazinesine yüklenir. Ancak § 153a StPO uyarınca durdurma için açık bir karşı istisna geçerlidir: § 467 Abs. 5 StPO uyarınca, işlem § 153a StPO uyarınca önceden geçici olarak durdurulduktan sonra kesin olarak durdurulursa, hakkında dava açılmış kişinin zorunlu giderleri devlet hazinesine yüklenmez.

Takdire bağlı durdurmalar için de bir sınırlama geçerlidir: Mahkeme işlemi, kendi takdirine göre buna izin veren bir hükme dayanarak durdurursa, § 467 Abs. 4 StPO uyarınca hakkında dava açılmış kişinin zorunlu giderlerini devlet hazinesine yüklemekten vazgeçebilir.

Uygulamada bu şu demektir: Para ödemesi karşılığında bir Einstellung'a onay veren kişi, yükümlülüğün yanında kural olarak kendi savunma masraflarını da üstlenir. Masraflara ilişkin kararın kendisi § 464 Abs. 1 und Abs. 2 StPO uyarınca işlemi sona erdiren kararda verilmelidir; bu karara karşı § 464 Abs. 3 StPO uyarınca sofortige Beschwerde (süreye bağlı acele başvuru) caizdir. Bir savunmanın ne kadar tuttuğunu ayrıca Ücretler sayfasında açıklıyoruz.