Trafik kazasından sonra fahrlässige Körperverletzung: hangi ceza söz konusudur

Kural olarak yalnızca kasıtlı hareket cezalandırılır; taksirli hareket ancak kanun onu açıkça ceza tehdidi altına almışsa cezalandırılır (§ 15 StGB). Körperverletzung (bir başkasının vücut bütünlüğüne zarar verme) bakımından kanun bunu yapar: taksirle bir başka kişinin yaralanmasına sebep olan kişi § 229 StGB uyarınca cezalandırılır.

Karayolu trafiğinde neyin özen yükümlülüğüne aykırı olduğu, herkes için geçerli olan kurallardan çıkar. § 1 Abs. 1 StVO (Alman karayolu trafik yönetmeliği) sürekli dikkat ve karşılıklı saygı arar. § 1 Abs. 2 StVO uyarınca herkes, kimsenin zarar görmeyeceği, tehlikeye düşmeyeceği ve kaçınılabilir olanın ötesinde engellenmeyeceği ya da rahatsız edilmeyeceği biçimde davranmalıdır. § 3 Abs. 1 StVO, aracın sürekli hâkimiyet altında tutulacağı kadar hızlı gidilmesini ve hızın yol, trafik, görüş ve hava koşullarına uyarlanmasını arar.

İkinci nokta daha önemlidir: bir ihlalin bulunması yeterli değildir. İhlal, yaralanmaya sebep olmuş olmalıdır. Bir savunma tam da burada başlar ve burada belirleyici olan dosyadır, ilgililerin duygusu değil.

§ 34 Abs. 1 StVO bir trafik kazasından sonraki yükümlülükleri sayar: gecikmeksizin durmak, trafiği güvenceye almak, kazanın sonuçları hakkında kesin bilgi edinmek, yaralılara yardım etmek, diğer ilgililere ve zarar görenlere kazaya karıştığınızı bildirmek ve istem üzerine kendi adınızı ve adresinizi vermek. Gerekli tespitler yapılmadan önce kaza izleri ortadan kaldırılamaz (§ 34 Abs. 3 StVO).

Olayın nasıl geçtiğini anlatma ya da kendi kusurunu kabul etme yükümlülüğü bu hükümde yoktur. Beschuldigter olarak ifadeniz alınırken size hangi fiilin yüklendiği açıklanmalı ve isnat hakkında açıklama yapmakta ya da esas hakkında ifade vermemekte ve her zaman, ifadeden önce de seçeceğiniz bir savunma avukatına danışmakta serbest olduğunuz belirtilmelidir (§ 136 Abs. 1 Satz 2 StPO).

Bütün yargılamanın en zor anı bu iki cümle arasındadır. Az önce bir kaza yaşamış olan kişi gerginlik altındadır ve nezaketten konuşur. Bunda söylenen şey sonradan dosyada yazılıdır.

İki hüküm birbirinden ayrılmalıdır. Yürüyen yargılamada hâkim, Fahrerlaubnis'in (araç kullanma yetkisi) geri alınacağı kabulü için ivedi sebepler varsa onu geçici olarak geri alabilir (§ 111a Abs. 1 Satz 1 StPO). Koşullar ortadan kalkarsa ya da mahkeme hükümde Fahrerlaubnis'i geri almazsa, geçici geri alma kaldırılmalıdır (§ 111a Abs. 2 StPO).

Sonunda mahkeme, hükümlünün motorlu araç kullanmaya elverişsiz olduğu fiilden anlaşılıyorsa Fahrerlaubnis'i geri alır (§ 69 Abs. 1 Satz 1 StGB). § 69 Abs. 2 StGB, failin kural olarak elverişsiz sayılacağı beş fiili sayar: karayolu trafiğinin tehlikeye sokulması (§ 315c StGB), yasak motorlu araç yarışları, trafikte alkollü araç kullanma, orada sayılan koşullar altında § 142 StGB uyarınca kaza yerinden izinsiz ayrılma ve bu fiillerle bağlantılı olarak Vollrausch (tam sarhoşluk hâlinde işlenen fiil). § 229 StGB uyarınca fahrlässige Körperverletzung bu sayımda yer almaz. Bu, Fahrerlaubnis'in güvence altında olduğu anlamına gelmez; elverişsizliğin somut olayda gerekçelendirilmesi gerektiği anlamına gelir.

Bundan bağımsız olarak bir aydan altı aya kadar bir Fahrverbot (araç kullanma yasağı) söz konusu olabilir (§ 44 Abs. 1 Satz 1 StGB).

Soruşturma kamu davası açılması için yeterli sebep veriyorsa Staatsanwaltschaft davayı açar (§ 170 Abs. 1 StPO). Aksi hâlde işlemi durdurur (§ 170 Abs. 2 StPO). Bunun yanında § 153a Abs. 1 StPO uyarınca Auflagen ve Weisungen karşılığında Einstellung (işlemin durdurulması) durur; bu, daha az ağır bir suçta Beschuldigter'in ve kural olarak yetkili mahkemenin de onayıyla mümkündür; bunun için ayrı bir rehberimiz vardır. Hangi yolun söz konusu olduğu dosyanın içeriğine göre belirlenir.

Cezanın belirlenmesinde § 46 StGB geçerlidir: failin kusuru belirlemenin dayanağıdır ve mahkeme, lehe ve aleyhe olan durumları tartar; diğerlerinin yanında yükümlülüğe aykırılığın derecesini, fiilin kusurlu sonuçlarını ve zararı gidermeye yönelik çaba dâhil olmak üzere fiilden sonraki davranışı (§ 46 Abs. 1 und 2 StGB). Zaten kanuni suç tanımının unsuru olan durumlar dikkate alınamaz (§ 46 Abs. 3 StGB).