Mahkûmiyet ve waffenrechtliche Zuverlässigkeit: izne ne olur

§ 5 WaffG iki kademe ayırır.

§ 5 Abs. 1 Nr. 1 WaffG, gerekli güvenilirliğin bulunmadığı hâlleri sayar: bir Verbrechen (ağır suç) nedeniyle kesinleşmiş bir mahkûmiyette, diğer kasıtlı suçlar nedeniyle en az bir yıl hapis cezasına mahkûmiyette ya da orada tek tek sayılan devletin korunmasına ilişkin suçlar nedeniyle en az 90 Tagessatz hapis cezasına veya para cezasına mahkûmiyette; her birinde son mahkûmiyetin kesinleşmesinden bu yana henüz on yıl geçmemişse.

§ 5 Abs. 2 Nr. 1 WaffG, güvenilirliğin kural olarak bulunmadığı hâlleri sayar. Kapsananlar; kasıtlı bir suç nedeniyle, silahlar, mühimmat veya patlama tehlikesi taşıyan maddelerle uğraşmayla bağlantılı taksirli bir suç nedeniyle, taksirli ve genel tehlike yaratan bir suç nedeniyle ya da Waffengesetz, savaş silahlarının denetimine ilişkin kanun, Sprengstoffgesetz veya Bundesjagdgesetz uyarınca bir suç nedeniyle mahkûmiyetlerdir. Eşik: bir hapis cezası, bir Jugendstrafe (gençlere özgü hapis yaptırımı), en az 60 Tagessatz para cezası ya da en az iki kez daha düşük bir para cezası; ayrıca Jugendstrafe verilmesinin ertelendiği hâller de kapsanır. Süre: son mahkûmiyetin kesinleşmesinden itibaren beş yıl.

„in der Regel“ (kural olarak) ifadesi ikincil bir ayrıntı değildir. Kanun bununla bir kural karinesi kurar, istisnasız kendiliğinden işleyen bir sonuç değil. Kural hâlden ayrılan bir olayın bulunup bulunmadığını Waffenbehörde, uyuşmazlık hâlinde ise idari yargı inceler. Bu incelemenin nasıl sonuçlanacağını burada öngörmüyoruz.

Uygulamadaki nokta § 40 StGB'dedir. Bu hükmün Absatz 1'i uyarınca para cezası Tagessatz olarak verilir, Absatz 2 uyarınca bir Tagessatz'ın miktarı kişisel ve ekonomik koşullara göre ayrıca belirlenir ve Absatz 4 uyarınca sayı ve miktar kararda gösterilir. § 5 Abs. 2 Nr. 1 WaffG bakımından yalnızca sayı önem taşır. Bu yüzden toplam tutarı aynı olan iki para cezası, silah hukuku bakımından tümüyle farklı sonuç doğurabilir.

Rastlantıyla değil. § 4 Abs. 3 WaffG uyarınca görevli makam, silah hukukuna ilişkin izin sahiplerini düzenli aralıklarla, ancak en geç üç yılın dolmasından sonra güvenilirlik ve kişisel elverişlilik bakımından yeniden incelemelidir. § 5 Abs. 5 Nr. 1 WaffG uyarınca bunda Bundeszentralregister'den sınırsız bilgi alır. Bu bilgiyi almasının dayanağı, silah hukukuna ilişkin izinlerden ve av tezkeresi verilmesinden sorumlu makamları açıkça sayan § 41 Abs. 1 Nr. 9 BZRG'dir. § 41 Abs. 3 BZRG uyarınca bilgi yalnızca açık bir istem üzerine ve yalnızca belirtilen amaç için verilir.

Bir sınırı § 51 Abs. 1 BZRG çizer: kayıt silinmişse ya da silinmesi gerekiyorsa, fiil ve mahkûmiyet hukuki ilişkilerde artık ileri sürülemez ve aleyhe kullanılamaz. Ne var ki § 51 Abs. 2 BZRG uyarınca fiilin veya mahkûmiyetin kanuni hukuki sonuçları ile daha önce verilmiş kararlar bundan etkilenmez.

§ 45 Abs. 1 WaffG, iznin verilmemesi gerektiği sonradan öğrenilirse iznin geri alınmasını emreder. § 45 Abs. 2 Satz 1 WaffG, sonradan iznin verilmemesine yol açması gereken olgular ortaya çıkarsa iznin kaldırılmasını emreder. Her ikisi de bağlı yetki olarak kaleme alınmıştır.

Buna § 46 WaffG bağlanır. Absatz 1 uyarınca izin belgesinin bütün nüshaları gecikmeksizin geri verilmelidir. Absatz 2 Satz 1 uyarınca makam, önceki sahibin uygun bir süre içinde silahları ya da mühimmatı sürekli olarak kullanılamaz hâle getirmesine veya yetkili birine bırakmasına ve bunu belgelemesine karar verir; süre sonuçsuz dolarsa eşyalara el konulur. Absatz 4 orada sayılan hâllerde hemen el koymaya, Absatz 7 orada sayılan koşullar altında müsadereye ve paraya çevirmeye veya imhaya izin verir.

Bu kararlara uyulmalıdır. Artık izni bulunmayan bir silahı elinde tutan kişi, § 52 WaffG'nin ceza hükümleri alanında hareket eder; bu hüküm, gerekli izin olmaksızın bir ateşli silahın edinilmesi, bulundurulması ya da taşınması için Absatz 3 Nr. 2'de üç yıla kadar hapis cezası veya para cezası öngörür, Absatz 1'de sayılan hâller için ise belirgin biçimde daha yüksek bir aralık.

Silah hukukuna ilişkin her isnat ateşli silahları ilgilendirmez. § 42a Abs. 1 WaffG, gerçeğine benzeyen silahların, belirli kesici ve delici silahların ve tek elle sabitlenebilen ağızlı bıçaklar ile ağız uzunluğu 12 cm'nin üzerinde olan sabit bıçakların taşınmasını yasaklar. § 42a Abs. 2 WaffG bundan diğerlerinin yanında kapalı bir kap içinde taşımayı ayrık tutar; Absatz 1 Nr. 2 und 3 kapsamındaki eşyalar bakımından yasak ayrıca, haklı bir menfaat varsa geçerli değildir. § 42a Abs. 1 WaffG'ye aykırılık, § 53 Abs. 1 Nr. 21b WaffG uyarınca bir Ordnungswidrigkeit'tir (idari para cezası gerektiren kabahat) ve § 53 Abs. 2 WaffG uyarınca on bin avroya kadar bir Geldbuße (ceza yaptırımlarının dışında kalan idari para cezası) ile karşılanabilir. Bunun yanında § 42 Abs. 1 WaffG, kamuya açık etkinliklerde silah taşımayı yasaklar; § 42 Abs. 4a WaffG uyarınca bu, orada sayılan istisnalarla birlikte bıçak taşıma bakımından da kıyasen geçerlidir.

Av tezkeresi de aynı ölçütlere bağlıdır. § 17 Abs. 1 Nr. 2 BJagdG uyarınca, olgular gerekli güvenilirliğe ya da bedensel elverişliliğe sahip olmadıkları kabulünü haklı kılan kişilere av tezkeresi verilmemelidir. § 17 Abs. 1 Satz 2 BJagdG uyarınca görevli makam, Waffenbehörde'den §§ 5 ve 6 WaffG anlamında güvenilirlik ve kişisel elverişliliğin bulunup bulunmadığına ilişkin bilgi alır.

Meslek ya da oturma hukuku bakımından etkilenebilecek kişinin bilmesi gereken: bunlara da ceza mahkemesi değil, her biri kendi hükümlerine göre kendi işleminde ilgili görevli merci karar verir. Bu merciin nasıl karar vereceğine ilişkin bir açıklama bir rehber metnine ait değildir.